بالا

مقايسه وضعيت سنگ‌هاي آهكي بكار رفته در موج‌شكن‌هاي سواحل جنوبي كشور با معيارهاي ارزيابي كيفيت سنگ

مصطفي اميني مزرعه‌نو، كارشناس ارشد، دانشكده فني و مهندسي، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران
مهدي شفيعي‌فر، دانشيار، دانشكده فني و مهندسي، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران
محمدرضا نيكودل، استاديار، دانشكده علوم پايه، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران
E-mail: shafiee@modares.ac.ir

چكيده
به منظور بررسي عملكرد مصالح سنگي موج‌شكن‌هاي سواحل جنوبي كشور، تحقيق گسترده‌اي انجام شد. در اين تحقيق در مرحله نمونه‌برداري، بيش از 250 بلوك سنگ از 20 موج‌شكن و معادن سنگ آنها در استان‌هاي ساحلي جنوب کشور جمع‌آوري شد. ضمن نمونه‌برداري، مشخصات ظاهري و ميزان فرسايش هر نمونه سنگ ثبت شد. همچنين مودهاي خرابي هر موج‌شكن و دلايل احتمالي اين تخريب‌ها مورد بررسي قرار گرفت. نتايج آزمايش‌هاي مختلفی که بر روي نمونه‌ها انجام شد با معيار‌هاي متداول ارزيابي كيفيت سنگ مقایسه و مشخص شد كه بر اساس اين معيارها قسمت عمده‌اي از سنگ‌هاي آهكي بكار رفته در موج‌شكن‌هاي مورد بررسي، نامناسب بوده‌اند. اين در حالي است كه مشاهدات ميداني و بررسي عملكرد سنگ‌ها در سازه موج‌شكن و نيز مطالعه مودهاي خرابي هر موج‌شكن، گوياي اين واقعيت است که اين سنگ‌ها در موج‌شكن‌هاي مورد استفاده عملكرد قابل قبولي داشته‌اند. از اين رو مي‌توان نتيجه گرفت كه براي انتخاب سنگ مناسب براي احداث سازه‌هاي ساحلي، صرفاً نمي‌توان از معيارهاي ارزيابي موجود استفاده كرد و بنابراين تدوين يك معيار داخلي جديد، منطبق با شرايط آب و هوايي سواحل كشور و موجوديت منابع سنگ قابل استفاده، ضرورت خواهد داشت.

واژه‌هاي كليدي: عملكرد سنگ، معيار ارزيابي سنگ، سنگ‌هاي آهكي، موج‌شكن.
 

دانلود فايل PDF

بالا

بررسي عوامل مؤثر بر زمان سفر در سيستم حمل‌ونقل عمومي و پيش‌بيني زمان سفر مورد كاوي: سيستم اتوبوسراني شهر تهران

محمدرضا امين‌ناصري، دانشيار، دانشكده فني و مهندسي، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران
وحيد برادران، دانشجوي دكتري، دانشكده فني و مهندسي، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران
E-mail: amin_nas@modares.ac.ir

چكيده
با توسعه سيستم‌هاي حمل‌ونقل هوشمند، فرآيند برنامه‌ريزي سيستم‌هاي حمل‌ونقل عمومي مانند اتوبوس و قطار شهري از حالت استاتيك (برنامه‌ريزي بر اساس داده‌هاي گذشته) به حالت پويا (برنامه‌ريزي براساس داده‌هاي گذشته و لحظه‌اي) تغيير كرده است. در هر دو فرآيند فوق، زمان سفر به عنوان مهم ترين پارامتر برنامه‌ريزي محسوب مي‌شود. در بيشتر مطالعات گذشته حوزه برنامه‌ريزي حمل‌ونقل عمومي، مبناي برآورد زمان سفر، استفاده از رويكرد توزيع‌هاي احتمالي بوده است. اما پيش‌بيني دقيق و صحيح زمان سفر نيازمند توسعه مدلهاي پيش‌بيني متناسب با هر نوع فرآيند برنامه‌ريزي و بر اساس تأثير متغيرهاي مؤثر بر زمان سفر است.
در اين مقاله با مطالعه سيستم حمل‌ونقل عمومي شهر تهران (اتوبوسراني)، متغيرهاي مؤثر بر زمان سفر، شناسايي شده و ميزان تأثير هر يك از آنها بر زمان سفر اندازه‌گيري شده است. دو مدل پيش‌بيني مبتني بر رگرسيون خطي و شبكه عصبي پيش‌خوراند جهت پيش‌بيني زمان سفر وسايل نقليه عمومي بين دو ايستگاه متوالي قابل استفاده در فرآيندهاي برنامه‌ريزي استاتيك و پويا طراحي شده است. مقدار ضريب همبستگي بين مقادير واقعي و پيش‌بيني شده براي متغير زمان سفر در شبكه اتوبوسراني شهر تهران، در مدل رگرسيون حدود 75% و در مدلهاي شبكه عصبي حدود 94% بوده است.

واژه‌هاي كليدي: پيش‌بيني زمان سفر، برنامه‌ريزي سيستم‌ اتوبوسراني، شبكه عصبي مصنوعي، رگرسيون خطي.
 

دانلود فايل PDF

بالا

يکپارچگي زمانبندي حمل و نقل در زنجيره تأمين با وسائط نقليه داراي ظرفيت‌هاي متفاوت

سيد حسام الدين ذگردي، دانشيار، دانشكده فني و مهندسي، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران
محمد علي بهشتي نيا، دانشجوي دكتري، دانشكده فني و مهندسي، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران
E-mail: zegordi@modares.ac.ir

چكيده
اين مقاله به بررسي مسأله زمانبندي در يک زنجيره تأمين 3 مرحله اي مي پردازد. مرحله اول شامل تأمين‌کنندگان، مرحله دوم شامل ناوگان حمل‌ونقل کالاها و مرحله سوم شامل يک شرکت سازنده محصولات نهايي است. ناوگان حمل‌ونقل شامل چندين وسيله نقليه مي شود که داراي سرعتها و ظرفيتهاي متفاوت براي حمل کالا هستند. هدف، تخصيص كارها به تأمين كنندگان و وسائط نقليه به نحوي است كه كارها زودتر تحويل شركت سازنده شوند. نشان داده مي شود كه پيچيدگي اين مسأله از نوع NP-hard است و در نتيجه استفاده از روشهاي دقيق براي حل مسأله در زمان معقول امکان پذير نيست. براي حل اين مسأله يک الگوريتم ژنتيک که در اينجا الگوريتم ژنتيک پويا ناميده شده است و داراي کروموزومهايي با ساختار متغير است ارايه مي شود. از آنجا که اين مسأله تاکنون در ادبيات موضوع مورد بررسي قرار نگرفته است، مبناي مناسبي جهت ارزيابي الگوريتم ژنتيک ارايه شده وجود ندارد. بنابراين الگوريتم ژنتيك ارايه شده با روش جستجوي تصادفي (Random Search) مقايسه شده است. همچنين الگوريتم ژنتيك ارايه شده در يك حالت خاص با روش مربوط به نزديك‌ترين مسأله در ادبيات موضوع مقايسه شده است. نتايج، نشان از برتري الگوريتم ژنتيک پويا در هر دو مقايسه انجام شده دارد.

واژه‌هاي كليدي:زمانبندي، زنجيره تأمين، الگوريتم ژنتيک، برنامه ريزي حمل‌ونقل.
 

دانلود فايل PDF

بالا

ارايه مدل مکانيابي امکانات پارک سوار و حل آن با الگوريتم ژنتيک در محيط GIS

مهدي رحماني، عضو هیأت علمی، دانشگاه آزاد اسلامي واحد قائنات، قائنات، ايران
ماشاالله سعيديان طبسي، استاديار، دانشکدۀ مهندسي عمران، دانشگاه فردوسي، مشهد، ايران
E-mail: mi_rahmani@yahoo.com

چكيده
يکي از مسائلي که باعث پايين آمدن سطح سرويس در يک سيستم حمل‌ونقل عمومي و در نتيجه كاهش تقاضا مي‌شود، عدم دسترسي مناسب وسايل نقليه شخصي به اين سيستم است. در اين مورد مي‌توان بحث تسهيلات پارک سوار را به عنوان راهکاري مناسب براي ترغيب وسايل شخصي در استفاده از حمل‌ونقل همگاني مطرح كرد. در طرح و برنامه‌ريزي امکانات پارک سوار يکي از کليدي ترين موضوعها، موقعيت مناسب آنهاست. بنابراين، اين تحقيق سعي در ارايه روشي کارا براي مکانيابي p سايت پارک سوار در دو مرحله نامزد و بهينه دارد، به طوري که در مرحله اول با استفاده از تعدادي از معيارها به جانمايي موقعيت‌هاي نامزد در محيط سيستم اطلاعات جغرافيايي پرداخته و در ادامه به بهينه‌يابي موقعيت‌ها با حل مدلي (با استفاده از الگوريتم ژنتيک) چند معياره شامل مباحث پوشش حداکثر، دسترسي به راههاي سريع شهري، اولويت ارايه سيستم‌هاي حمل‌ونقل همگاني عملکرد بالا و منافع ناشي از حفظ پارکينگهاي با قابليت پارک سوار شدن مي‌پردازد.

واژه‌هاي كليدي:پارک سوار، مکانيابي، سيستم اطلاعات جغرافيايي، الگوريتم ژنتيک، بهينه‌يابي.
 

دانلود فايل PDF

بالا

مدل برآورد تعداد تصادفات برای راههای شهری (مطالعه موردی شهر زاهدان)

محمود عامری، دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
شهریار افندی‌زاده، دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
محمدحسن میرابی مقدم، دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
E-mail: ameri@iudt.ac.ir

چكيده
در این مقاله، یک مدل آماری برای تخمین تعداد تصادفات در قطعات راههای شهری ارایه شده است. این مدل براساس داده‌های ترافیکی، هندسی، محیطی و تصادفات 161 قطعه راه درون شهری به طول کلی 104 کیلومتر در یکی از شهرهای بزرگ ایران (زاهدان) پایه ریزی شده و هدف این بوده است تا یک مدل کلی برای برآورد تعداد کل تصادفات در راهها به منظور ارزیابی از عملکرد ایمنی آنها و همچنین مقایسه سناریوهای مختلف یک برنامه ریزی حمل و نقل از نظر ایمنی ارایه شود. برای ساخت این مدل، روش شناسی جدیدی مورد استفاده قرار گرفته که انتخاب نوع مدل برمبنای خصوصیات آماری داده‌ها، تعیین ضرایب مدل به کمک روش بهینه‌سازی" بردار گرادیان اصلاح شده "و عدم استفاده از نرم افزارهای آماری موجود برای اجرای فرآيند مدلسازی، مهم ترین ویژگیهای آن را تشکیل داده و از مزیت عمده قابلیت تعمیم به سایر موضوعات مهندسی نیز برخوردار است. نتایج این تحقیق نشان مي‌دهد که حجم ترافیک دارای بیشترین تأثير در میزان تصادفات بوده و به ازای هر 10000وسیله نقلیه در روز، تعداد تصادفات بین 20-15 درصد افزایش یافته و در حجمهای بالا این درصد رو به کاهش است. همچنین، متغیرهایی نظیردرصد استفاده از پارکینگ حاشیه، تراکم نقاط دسترسی، تعداد خطوط راه، جهت ترافیک، عرض سواره رو و میانه از دیگر متغیرهایی هستندکه در شهرها به نسبتهای مختلف در افزایش یا کاهش تصادفات نقش دارند.

واژه‌هاي كليدي: راههای شهری، توابع انتگرال، بهینه‌سازی، روش گرادیان اصلاح شده، مدلسازی آماری تصادفات.
 

دانلود فايل PDF

بالا

مسیریابی وسايل نقلیه در سیستم هدایت مسیر پویا مبتنی بر یادگیری عاملهای هوشمند

عيسي نخعي کمال آبادي، دانشیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ايران
عليرضا عيدي، دانشجوي دکتري، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران
E-mail: nakhai_isa@yahoo.com

چكيده
امروزه یکی از چالش‌های اصلی شبکه‌های ترافیکی، هدایت وسايل نقلیه به مقصدشان تحت وضعیت پویای ترافیک با هدف کاهش زمانهای سفر و استفاده موثرتر از ظرفیتهای موجود شبکه است. در پاسخ به مسايل بیان شده، سیستم هدایت مسیر پویا رویکردی موثر به نظر مي‌رسد. این سیستم از جمله حوزه‌های مهم فعالیت سیستمهای هوشمند حمل‌و‌نقل است. هسته اصلی سیستم هدایت مسیر پویا، محاسبات کوتاه‌ترین مسیر بر اساس شرایط جاری (اطلاعات زمان واقعی) است. بنابراين با توجه به ضرورتهای بیان شده، هدف کلی تحقیق را مي‌توان در قالب توسعه راهبرد قوی مسیریابی برای سیستم‌های هدایت مسیر تحت وضعیت پویای محیط تعریف كرد. به اين منظور در این مقاله با بیان یک چارچوب مفهومي‌هدایت مسیر مبتنی بر ساختار مسیریابی غیرمتمرکز، به چگونگی كاربرد تکنیکهای عامل گرا با تاکید بر یادگیری تقویتی به عنوان یک راه حل در مواجهه با نامعینی‌های مسأله مسیریابی وسايل نقلیه در شبکه‌های ترافیکی پرداخته شده است. از نتایج مهم تحقیق ارايه شده مي‌توان به توانائی مدلهای یادگیری پیشنهاد شده در ارايه سیاست یا استراتژی انتخاب مسیر در تطبیق با شرایط پویای ترافیکی و نیز ارايه آلترناتیوهای مختلف پیشنهادی طی مسیر برای رانندگان با هدف حداقل کردن معیار زمانهای سفر وسايل نقلیه اشاره كرد.

واژه‌هاي كليدي: شبكه‌هاي حمل‌ونقل پویا، هدايت مسير، الگوریتم‌های کوتاه‌ترین مسیر، عامل‌های هوشمند، یادگیری تقویتی، شبیه‌سازی.
 

دانلود فايل PDF

بالا

يادداشت پژوهشي: پيش‌بيني فراواني تصادف های جرحي در تقاطع‌هاي چهارشاخه چراغ‌دار

اسماعيل آيتي، استاد، دانشكده مهندسي، دانشگاه فردوسي، مشهد، ايران
مسعود قاسمي نوقابي، كارشناس ارشد، دانشكده مهندسي، دانشگاه فردوسي، مشهد، ايران
E-mail: esmaeel@ayati.co.uk

چكيده
تصادفات ترافيكي در تقاطع‌هاي شهري، منجر به هزينه‌هاي گزافي به شكل مرگ، جراحت، از دست رفتن كار و فعاليت و خسارات مالي در جامعه مي‌شود. تقاطع‌ها خصوصاً در مناطق درون‌شهري، يكي از نقاط بحراني ايمني ترافيك و از مراكز تصادفات به حساب مي‌آيد؛ اما در ايران به نظر نمی رسد که تحقيقات گذشته عوامل مؤثر بر فراواني تصادفات در تقاطع‌ها را بررسي كرده باشند و بدين جهت پيش‌بيني تأثير نسبي انواع بهسازي تقاطع ها به منظور كاهش فراواني تصادفات و تعيين اولويت سرمايه گذاري در پروژه هاي بهسازي تقاطع ها مشكل است.
هدف از اين تحقيق، ايجاد مدل‌ آماري با توزيع دو‌جمله‌اي منفي براي پيش‌بيني فراواني تصادفات جرحي و تشخيص عوامل اثرگذار بر فراواني تصادفات جرحي در تقاطع‌هاي چراغ‌دار شهرستان مشهد است. براي تعيين بهترين برازش توزيع به داده‌هاي تصادف از آزمون كي-دو استفاده شد و بررسي مناسب بودن برازش مدل از طريق دويانس/ درجه آزادي و پيرسون/درجه آزادي كنترل گرديد. معتبرسازي مدل‌ با استفاده از آزمون استيودنت زوج‌شده بررسي شد. با استفاده از فاكتور‌ كاهش تصادفات تأثير نسبي هر يك از متغير‌ها بر فراواني تصادفات جرحي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج مدل‌ آماري، رابطه مهم بين مشخصات هندسي، عامل كنترل و مشخصات ترافيكي تقاطع‌هاي چراغ‌دار را با فراواني تصادفات آشكار كرد. نتايج نشان داد كه 6 متغير به ميزان قابل ملاحظه‌‌اي بر ايمني تقاطع‌ها اثر مي‌گذارد. تعداد خطوط عبوري شاخه تقاطع‌، وجود ميانه در شاخه تقاطع، تعداد فازها به ازاي هر سيكل، نوع سيستم كنترل تقاطع، دوربين نظارتي و حجم كل ترافيك شاخه تقاطع، متغير‌هايي است كه از لحاظ آماري، بر فراواني تصادفات جرحي در تقاطع‌هاي چراغ‌دار اثر مي‌گذارد.

واژه‌هاي كليدي: شبكه‌هاي حمل‌ونقل پویا، هدايت مسير،جرحي، تقاطع‌هاي چراغدار، مدل دو جمله‌اي منفي.
 

دانلود فايل PDF

بالا

پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه پژوهشنامه حمل و نقل - صفارزاده محمود - عامري محمود - مقاله - پژوهشنامه